Hack the museum : wat het beste resultaat zou zijn

De 9de editie van Apps For Ghent ‘Hack the museum‘ staat in het teken van museumdata. Hoera!  Ik ben al langer fan van data-hackathons dan dat Apps for Ghent bestaat. Hoe dat komt? Wel, door bijna 20 jaar mee te pleiten voor open data in de cultuursector. Dat pleidooi gaat verder dan het open maken van data. Het openstellen is één van de stappen, samen met onder andere het creëren, bewaren en publiceren van herbruikbare en linkbare data. Evenementen zoals Apps For Ghent zijn ideaal om deze theorie met de praktijk te toetsen.

 

Verborgen schatten tentoonstellen

Museumcollecties worden vaak als voorbeeld gebruikt om het belang van open data aan te tonen. Terecht, de mogelijkheden zijn eindeloos en tentoonstellingsruimtes zijn te klein om al het mooie uit museumcollecties tentoon te stellen. Bijna 10 jaar geleden gaf Rijksstudio al het voorbeeld door de collecties van Rijksmuseum Amsterdam online te etaleren en daarbij het hergebruik van alle beeldmateriaal te promoten.

 

Tot zover de hoera stemming

Voorbeelden zoals het Rijksmuseum, en ondertussen ook vele anderen, zijn in Vlaanderen nog altijd moeilijk te vinden. Er is de voorbije jaren weinig geïnvesteerd in infrastructuur voor het beheren en publiceren van herbruikbare data. Er zijn uiteraard uitzonderingen, en gelukkig voor Apps for Ghent zijn een aantal betere voorbeelden in Gent te vinden 😉. Toch hoop ik dat de -ongetwijfeld mooie- resultaten van Hack the museum niet zullen leiden tot een hoera-stemming. Want er is nog veel visie, daadkracht en werk nodig om museumdata in Vlaanderen in bloei te krijgen. Evenementen zoals Apps for Ghent kunnen aantonen dat investeren in databeheer loont. Daarom hoop ik dat Hack the museum naast de succesverhalen ook ruchtbaarheid geeft aan een aantal serieuze problemen of uitdagingen.

 

Uitdagingen in de sector

Het is niet de bedoeling om een diepgravende analyse te geven van de weg die nog af te leggen is. Het lijstje hieronder somt een paar hobbels op die alvast nog op het parcours liggen:

  • veel collecties zijn nog niet digitaal ontsloten
  • data zijn soms opgesloten in systemen die niet helemaal open zijn
  • verschillende soorten informatie over collecties zijn vaak binnen de eigen museumcontext niet of moeilijk herbruikbaar of linkbaar
  • beeldmateriaal dat onmisbaar is in de context van open museumdata wordt soms nog gestockeerd op dataschijven die niet met het internet verbonden zijn
  • bij digitale of gedigitaliseerde collecties is er niet altijd informatie die aangeeft wat er wel en niet mag gebeuren met de beeld-, video- of audiobestanden (waardoor de open data moeilijk te onderscheiden zijn van data die niet open mogen zijn waardoor alles op slot blijft)
  • er ontbreekt vaak inhoudelijke gelaagdheid in collectiedata waardoor er niet eenvoudig kan beslist worden wat wel of niet getoond wordt (bv. technische, wetenschappelijk versus meer publieksgerichte objectbeschrijvingen)
  • sommige content wordt op maat van één specifieke interface (museumwebsite, app, …) gemaakt waardoor ze moeilijk herbruikbaar is in een context van open data

Deze en nog veel meer hobbels zijn er niet doordat musea en erfgoedinstellingen onprofessioneel werken. Integendeel, de mensen die ik op mijn werkpad tegenkom zijn één voor één slimme en erg gemotiveerde medewerkers die hard hun best doen met de middelen die er zijn. Zonder deze dappere datawerkers was er niets en dus ook geen Hack the museum.

 

Geen experiment zonder fundament

De middelen die nodig zijn voor duurzaam databeheer overstijgen de mogelijkheden van individuele musea. Er is een fundament nodig dat opgebouwd wordt als een soort van gemeenschappelijke grond waarop musea hun data kunnen planten. Deze gemeenschappelijk grond kan met de juiste bemesting niet alleen leiden tot het uitbloeien van interfaces die de eigenheden van collecties en musea tonen maar ook tot bevruchtingen met open data uit andere sectoren van over de hele wereld. Om dit te realiseren is er nog veel daadkracht en werk te verzetten.

 

Wat het beste resultaat van Hack the museum zou zijn

Apps for Ghent zal ongetwijfeld ook met deze editie mooie resultaten en uitspraken zoals ‘Kijk eens wat er op één dag mogelijk is met data!’ opleveren. De datasets zullen goed voorbereid en toegelicht worden door de dappere datawerkers, maar ze zullen niet representatief zijn. Dat is op zich geen probleem want een product bouw je best door te starten met geïsoleerde experimenten waaruit geleerd kan worden. Dus hoop ik een klein beetje dat er dingen gaan mislukken zodat er ruchtbaarheid gegeven wordt aan de investeringen die nog nodig zijn om meer data open en herbruikbaar te maken.

Posts created 5

3 gedachten over “Hack the museum : wat het beste resultaat zou zijn

  1. Mooi stuk Rosemie!

    Ik hoop dat er ook veel dappere datawerkers eens komen kijken naar de resultaten én komen praten met de hackers. Dat ze hun tanden kapot bijten op sommige datasets of zelf volledig vast lopen op andere is normaal, dat horen we jaarlijks vallen en proberen we door te vertalen naar de data-eigenaars, maar de impact is vaak groter wanneer ze dit zelf te horen krijgen.

    1. Dankjewel Pieter-Jan!
      Met elkaar praten is zeker een must. Ik spreek vaak over het belang van linked people om tot linked data te komen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven